Wzrost, rozwój i gospodarcze wykorzystanie dolnych warstw dębu szypułkowego w drzewostanach sosnowych

04
lut
2009

Ważnym aktualnie problemem w gospodarce leśnej jest pytanie: jak wykorzystać pojawiające się spontanicznie odnowienie naturalne lub sztuczne podsadzenia dębu w drzewostanach sosnowych.

 

Wzrost, rozwój i gospodarcze wykorzystanie dolnych warstw dębu szypułkowego w drzewostanach sosnowych

Uczestnicy seminarium

    Tej tematyce, z punktu widzenia nauki i praktyki leśnej, poświęcone było cykliczne seminarium naukowe nt. „Wzrost, rozwój i gospodarcze wykorzystanie dolnych warstw dębu szypułkowego w drzewostanach sosnowych", które odbyło się 4 lutego br. w Instytucie Badawczym Leśnictwa w Sękocinie Starym, przygotowane przez dr. inż. Rafała Palucha z Europejskiego Centrum Lasów Naturalnych w Białowieży.
    Na spotkanie przybyło liczne grono leśników-praktyków, w tym m.in. goście z Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych i regionalnych dyrekcji LP, nadleśniczowie, pracownicy BULiGL oraz naukowcy z różnych placówek naukowych oraz Instytutu (około 100 osób).

    Celem prezentowanych badań było określenie warunków i mechanizmów rozwoju podokapowej warstwy dębów w drzewostanach sosnowych oraz wskazanie ich zróżnicowania na terenie dwóch krain przyrodniczo-leśnych: II Mazursko-Podlaskiej i IV Mazowiecko-Podlaskiej. Praktycznym aspektem tych analiz było sformułowanie wskazań gospodarczych dla tworzenia i prowadzenia drzewostanów sosnowych z dolną warstwą dębu oraz kształtowania drzewostanów mieszanych.
    Na podstawie wyników badań można stwierdzić, że do przebudowy drzewostanów sosnowych należy wykorzystać kępy dębu o powierzchni co najmniej 10 arów, w których obecne są 2-3 sztuki drzew przyszłościowych. Decyzje o wykorzystaniu warstwy podokapowej dębu należy podjąć wówczas, gdy drzewostan sosnowy ma ok. 60-70 lat. Dęby rosnące dłużej niż 40-50 lat pod okapem sosen osiągają zwykle gorszą bonitację, niż wskazywałyby na to warunki siedliska.

Seminarium_RP_2.JPG
 


    Dyskusja podczas seminarium była wieloaspektowa i uwzględniała zarówno czynniki hodowlane, jak i ekonomiczne. Praktycy jednoznacznie podkreślili m.in., że modyfikacje postępowania hodowlanego wykorzystujące naturalne i sztuczne odnowienia dębu dają wymierne oszczędności finansowe, a co więcej - wpływają dodatnio na kształtowanie i zwiększanie różnorodności biologicznej w ekosystemach leśnych.

Seminarium_RP_3.JPG
Dyskusji przewodniczył
prof. dr hab. Eugeniusz Bernadzki

 


    Większość uczestników spotkania wyrażała podgląd o potrzebie wykorzystywania procesów samoregulacyjnych i sukcesyjnych zachodzących w drzewostanach. Wielokrotnie podkreślał ten fakt prowadzący seminarium prof. dr hab. Eugeniusz Bernadzki: „wykorzystujmy to, co przyroda nam ofiarowuje, a także wzbogacajmy ekosystemy leśne tak, jak to czyniły poprzednie pokolenia leśników".

tekst i zdjęcia: Artur Sawicki

Szczegóły

  • Miejsce: Instytut Badawczy Leśnictwa, Sękocin Stary
  • Termin: 4 luty 2009 00:00
  • Opiekun wydarzenia: dr. inż. Rafał Paluch